» 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتي‏ فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها
لا تَبْديلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ(سوره روم، آیه ۳۰)
شناخت به عوالم توحیدی

شناخت به عوالم توحیدی

ما وقتی به کسی می‌خواهیم شناخت پیدا کنیم، نزدیک ترین چیزی که شناخت پیدا می‌کنیم، افعال اوست: حرفی، کاری، فعلی از او صادر می‌شود، از افعال او مستقیماً و سریعتر از هر چیز دیگر شناخت پیدا می‌کنیم. یعنی افعال او، ظهور صفات اوست و از این جهت افعال ظاهرتر از صفاتِ نفس است. بنابراین شناخت به وسیله افعال، زودتر فراهم می شود. اما هنوز، حقیقت نفس او برای ما باطن و مخفی است. آن چه که از آن نفس، ظهور کرده، صفاتی بوده که از آن صفات، این افعال بروز کرده است.

مثلا کسی که نجاری می‌کند، صفتِ علمِ نجاری در او هست . ظاهرتر از آن صفت، کار نجاری اوست و یا شاعری شعری زیبا می­سراید، صفت شاعری در او هست ولی شعر او (فعل او) ظاهرتر از آن صفت است. پس شناخت به افعال، نزدیک تر از شناخت صفات اوست و شناخت به افعال، به لحاظ ظهورش زودتر است از این که انسان به آن نفس، شناخت پیدا کند. منتها هنوز، صفات او و ذات حقیقت نفس او، در غیب است.

لطفا نظر خود را بنویسید:



*

code